Kaatje19700 over zichzelf
:halloallemaal1:
Tijdens de vakantie is eindelijk de knop omgegaan en op maandag 14 september ben ik dan begonnen. Ik doe geen speciaal dieet, gewoon minder en normaler eten. Lekker 1 keer in de week friet en 1 keer in de week een schaaltje chips. Ik weet niet precies hoeveel ik woog toen ik begon, ik gok op 125 kilo. Ik weeg om de 4 weken en mijn vriend kijkt hoeveel ik ben afgevallen. De eerste 4 weken ging goed, er was 5 kilo af. Ik ben supergemotiveerd en deze keer gaat het me echt lukken!
1
Tijdens de vakantie is eindelijk de knop omgegaan en op maandag 14 september ben ik dan begonnen. Ik doe geen speciaal dieet, gewoon minder en normaler eten. Lekker 1 keer in de week friet en 1 keer in de week een schaaltje chips. Ik weet niet precies hoeveel ik woog toen ik begon, ik gok op 125 kilo. Ik weeg om de 4 weken en mijn vriend kijkt hoeveel ik ben afgevallen. De eerste 4 weken ging goed, er was 5 kilo af. Ik ben supergemotiveerd en deze keer gaat het me echt lukken!
15-11-2009 Even een aanvulling: inmiddels weet ik precies hoeveel ik weeg. Nu 108 kilo. Ik woog dus geen 125 kilo toen ik begon, 'maar' 115 kilo. Dat is een grote mazzel van 10 kilo. Ipv 38 kilo hoef ik er nog 'maar' 28. Scheelt weer een hele hoop!!
14-09-2009
115 kilo12-10-2009
110 kilo14-11-2009 108 kilo
28-11-2009 107 kilo
12-12-2009 106,5 kilo
16-01-2010 105,5 kilo
23-01-2010
105 kilo13-02-2010 104 kilo
06-03-2010 105 kilo
21-03-2010 104 kilo
25-03-2010 103,5kilo
Mijn eerste doel is om onder de 100 kilo te komen. Daarna wil ik in ieder geval de 80 kilo bereiken. Mocht ik daarna nog niet tevreden zijn en nog gemotiveerd zijn dan wil ik er nog wel meer af. Maar eerst maar eens 2 cijfers ipv 3 cijfers.
Laatste dagboekbericht
Hallo buddy's,
Sorry, sorry, sorry dat ik niet meer zo vaak online ben. Het lijnen gaat absoluut niet zoals ik wil dat het gaat. Ik wil het wel en ik probeer het ook, maar het lukt gewoon niet. Ik koop fruit, ik neem het mee naar mijn werk en daar gaat het mijn bureaula in en aan het eind van de week gooi ik het weg. Ik vind kiwi's, bananen en witte druiven wel lekker, maar ik heb veel liever een boterham. Alleen daar eet ik er dan weer teveel van en met dingen erop die niet goed zijn.
Ik zit ook totaal niet lekker in mijn vel. Vorige woensdag werd ik wakker met keelpijn en dat werd een keelontsteking (heb ik gemiddeld 2 keer per jaar) en dat werd uiteindelijk griep. Na een paar dagen rondlopen blaffen heb ik me woensdag toch maar ziekgemeld.
Hoewel de griep een stuk minder is, is het toch niet goed voor mij. Ik zit in een diepe dip. 7 Jaar geleden heb ik een depressie gehad en ben ik overspannen geweest en dat zit er al 100 jaar en zal er nooit uitgaan. Zit in mijn genen ben ik bang,
Sorry, sorry, sorry dat ik niet meer zo vaak online ben. Het lijnen gaat absoluut niet zoals ik wil dat het gaat. Ik wil het wel en ik probeer het ook, maar het lukt gewoon niet. Ik koop fruit, ik neem het mee naar mijn werk en daar gaat het mijn bureaula in en aan het eind van de week gooi ik het weg. Ik vind kiwi's, bananen en witte druiven wel lekker, maar ik heb veel liever een boterham. Alleen daar eet ik er dan weer teveel van en met dingen erop die niet goed zijn.
Ik zit ook totaal niet lekker in mijn vel. Vorige woensdag werd ik wakker met keelpijn en dat werd een keelontsteking (heb ik gemiddeld 2 keer per jaar) en dat werd uiteindelijk griep. Na een paar dagen rondlopen blaffen heb ik me woensdag toch maar ziekgemeld.
Hoewel de griep een stuk minder is, is het toch niet goed voor mij. Ik zit in een diepe dip. 7 Jaar geleden heb ik een depressie gehad en ben ik overspannen geweest en dat zit er al 100 jaar en zal er nooit uitgaan. Zit in mijn genen ben ik bang, want mijn oma heeft het, mijn moeder heeft en mijn broertje heeft het. Mijn oma en mijn broertje hebben ook zelfmoordpogingen gedaan en hoewel ik wel eens op het punt heb gestaan, durf ik dat absoluut niet. Wel heb ik regelmatig zoiets van haal mij maar van deze klotewereld, er is toch niemand die mij zal missen. Ondanks antidepressiva en ondanks diverse therapieën krijg ik het gewoon niet uit mijn systeem.
En ik word dan toch ook weer boos op mezelf. Hoe kan ik nou zulke dingen denken?? Ik ben gezond (maar wel dik en lelijk), heb een dak boven mijn hoofd (een klein 2 kamer appartement), heb al 21 jaar een vaste baan (wel 3 uur reizen per dag) en heb een vriend die goed voor mij is (terwijl hij ook beter kan krijgen). En dan heb ik een vriendin die ziek is, ongeneeslijk ziek. De bestraling heeft niet aangeslagen en het is nu een kwestie van weken, hooguit een paar maanden. En zij wil zo graag gezond zijn en leven. Hoe oneerlijk kan het zijn??
Ik ga nog wel even jullie dagboekjes lezen, maar weet niet of ik ga reageren. Ik kan mezelf nu niet eens een schop onder mijn kont geven, hoe kan ik dat dan bij jullie doen? Dit weekend gaan we, waarschijnlijk voor het laatst dit seizoen, naar de camping. Hopelijk kan ik een beetje van de zon genieten en bijkomen, zodat ik maandag weer fris en fruitig kan gaan werken.
Ik wens jullie een heel fijn weekend toe en tot snel weer.
Een heel dikke knuffel voor jou, Karin!!!!
Verder weet ik niet goed wat ik nu zeggen moet. Kop op, en: je kan het!, en: houd vol, en dat soort dingen? Volgens mij zijn dat open deuren waar je nu geen bal aan hebt en al helemaal niet op zit te wachten.
Ik wil je nog wel twee tips geven. Als je daar niet op zit te wachten, moet je gewoon nu stoppen met lezen!
w.b. het eten van fruit en liever brood eten... misschien kan je fruit op je brood doen? Een boterham met appel of aardbeien is in ieder geval best lekker! Met banaan kan volgens mij ook. Met sinaasappel lijkt me iets minder
En ... heb je bij je therapieën ook al eens mindfulness gedaan? Zo niet, dan is dat misschien het proberen waard. Ik heb er zelf een training in gehad, en ben best wel enthousiast. Niet dat ik nu meteen gigantisch veranderd ben ofzo, ik vind het nog een behoorlijk leerproces, maar het spreekt me zeker aan wat je er mee zou kunnen bereiken. En het is ook geschikt bij depressiviteit. Als je er nog meer over zou willen weten, dan hoor ik het wel!
Lieverd, ik wens je onwijs veel sterkte!
Veel liefs, Lomathe
Moedig wat je over jezelf verteld.Ik kan me voorstellen dat je het zwaar hebt en even niets te geven hebt maar ik hoop dat je me toch als Buddie wilt accepteren want samen zijn we sterk en dan kan ik-wij jou tenminste toch wat steun uit deze hoek geven.
Heel veel liefs en doorgaan hoor,je komt er wel en met verandering komt er toch iedere keer weer een ander perpectief om de hoek kijken
Hou je taai
